1. De erkenning van een staat betekent de erkenning als handelend subject.
2. Een van de centrale taken van elke staat is, als gevolg van het sinds de 17e eeuw geldende moderne staatsbegrip met zijn maatschappelijk geweldsmonopolie, het waarborgen van een duurzaam en ordelijk samenleven van de mensen die in een bepaald omschreven territorium wonen.
3. De 147 staten die Palestina tot nu toe hebben erkend, dus driekwart van alle lidstaten van de Verenigde Naties, hebben daarom eveneens tot uitdrukking gebracht dat Palestina het recht heeft maatregelen te nemen om zijn burgers te beschermen.
4. Het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties heeft bevestigd dat in Gaza, het westelijke deel van Palestina, het grootste deel van de meer dan twee miljoen burgers met de hongerdood wordt bedreigd.
5. Gezien deze situatie heeft de Palestijnse regering in Ramallah het recht – en de plicht – om de regeringen van de 147 staten te vragen onmiddellijk humanitair in te grijpen.
6. In afwachting van een dergelijk verzoek om hulp moeten de erkende staten onmiddellijk beginnen met het plannen van een dergelijke humanitaire interventie.
7. Zou de Palestijnse regering alle (of sommige) van de 147 staten om actieve hulp vragen, dan moeten deze staten beslissen of en hoe concreet ze kunnen ingrijpen; ze zouden bijvoorbeeld een overeenkomstig verzoek kunnen indienen in het kader van de Algemene Vergadering van de VN.
8. Sommige van de 147 staten hebben uitgebreide ervaring met rampenbestrijding buiten hun eigen grenzen en weten hoe een dergelijke actie ook militair tegen verstorende manoeuvres kan worden beschermd.
9. Omdat meerdere staten zeker positief zullen reageren op een dergelijk verzoek om hulp van de Palestijnse regering, is coördinatie, waarschijnlijk door een (of meerdere) van de VN-agentschappen, noodzakelijk.
10. Gezien de geografische omstandigheden is eigenlijk alleen de 40 km lange kust van Gaza een voor de hand liggende locatie om een reeks militair beschermde “veilige havens” te installeren en daar alles in te richten wat nodig is voor het elementaire voortbestaan van de burgers van Gaza.
(Frank Schwalba-Hoth)
